Lore Brouckaert – Sanne Michielsen – Goedele Wackenier

Een "Laura-pop" stond model voor het
hoofd met twee gezichten. 
De gipsen hoofden worden in een fimo-moule gegoten
en op het statief geplaatst.

De ruimte staat vol figuren: een hoofd met twee gezichten, één met en één zonder uitdrukking, op een camerastatief. Aanvankelijk wordt het gezicht zonder uitdrukking zwak belicht. In deze fase staan de wezens voor ‘de massa’. Aan ‘de man op de straat’ stelden we de vraag: “wat inspireert je?”. Elk wezen draagt een hoofdtelefoon waarin het antwoord op deze vraag gehoord kan worden. Het publiek beweegt zich vrij tussen de poppen en kan door een hoofdtelefoon op te zetten zelf deel worden van de massa.

Tussen de poppen loopt een acteur rond die de figuur Johannes vertolkt. Hij draait een voor een het gezicht van de figuren om zodat de kant met de gelaatsuitdrukking in het licht komt te staan. (het doopsel) Het licht wordt feller en door de hoofdtelefoon en in de ruimte klinkt niet langer wat het individu inspireert, maar wat de groep inspireert. De verschillende gelaatsuitdrukkingen van de poppen benadrukt echter dat zelfs wanneer je deel uitmaakt van een groep, je een eigen identiteit blijft behouden.

Op het einde van de voorstelling vertelt elk wezen hetzelfde zinnetje, elk op zijn eigen tempo. Elk wezen staat nu met zijn expressieve gezicht in de schijnwerper en vormt in al zijn verscheidenheid een groep. De bezoeker kan nu ook zelf deel uitmaken van de groep door zelf het zinnetje, dat op de wand van de ruimte geschilderd is, mee te zeggen.

.

Wat inspireert je?

.

 FASE 1: uitlichting detail

FASE 4: verlichten volledige groep

.

dopen

       ↓         TRANSFORMATIE

deel uitmaken van een groep

                           groep     →    inspiratie

           eigen identiteit

.